Waarom ik dit boek heb geschreven

Ik schrijf omdat ik me jarenlang niet gehoord voelde. 

Niet begrepen door school. Niet gezien door zorg. Steeds weer het gevoel: wij staan hier alleen. 

Er waren maar weinig mensen die echt begrepen wat wij doormaakten. Die zeiden: ik herken dit. Je bent niet gek. Je doet het goed. Dus ging ik zelf schrijven. 

Niet om het mooier te maken dan het was. Maar om eerlijk op te schrijven hoe die zoektocht voelde, het verdriet, de machteloosheid, én de kleine momenten waarop er toch weer iets van hoop was. Een foto van een vakantie. Een knuffel die iets doorgeeft. Een plannetje dat langzaam ontvouwt. 

Schrijven hielp mij de lichtpuntjes weer te zien als ik ze zelf niet meer kon vinden. 

Dat is ook waarom ik dit boek heb geschreven. 

Voor de moeder die 's nachts wakker ligt en nooit hardop zegt hoe moe ze is. Voor de ouder die al jaren zoekt en zich afvraagt of hij het wel goed doet. Voor iedereen die leeft in een wereld die anderen niet zien. 

Jij bent niet alleen in die zoektocht. 

Onzichtbare Parels, mijn reis als moeder in de wereld van autisme verschijnt 10 september.