Altijd aan staan

maartje • 4 mei 2026

Altijd aan staan

"Je moet hem meer loslaten, zo betuttel je hem." 

In mijn hoofd: doe ik het wel goed? 

 

Ik zit in de auto. Check voor de tiende keer mijn telefoon. Nog geen appje. Hij is binnen, bij zijn vrijwilligerswerk. Hij had veel stress om te gaan. Durfde bijna niet. 

 

Samen hebben we gezocht. Niet gaan? Korter gaan? Wij mee? Of gewoon: wij in de buurt wachten. Dat laatste is het geworden. Als wij er zijn, heeft hij een escape. En dan lukt het wél. 

 

We denken dat kinderen het alleen moeten leren. Loslaten. Anders wordt het niks. Curlingouder. 

 

Hij komt stralend naar buiten. 

 

Voor kinderen met autisme werkt loslaten anders. Niet minder. Gewoon anders. Andere stappen. Plan B. Samen zoeken naar wat wél kan. 

 

Bereikbaar zijn, in de buurt zijn, een escape bieden, dat is geen betuttelen. Dat is de draad vasthouden zodat hij zelf kan lopen. 

 

Als ouder ben je de spin in het web. Je zorgt dat de draden strak staan, kapotte draden worden vervangen en nieuwe draden worden aangelegd. Niet voor altijd, totdat hij zijn eigen web kan maken. 

 

Herken jij dit? Die combinatie van twijfel én weten dat jij de aangewezen persoon bent om dit web te spinnen? 

 

Onzichtbare Parels is mijn verhaal. Maar misschien ook een stukje van het jouwe. 

Dinsdag schrijfdag: elke twee weken een stukje uit de binnenwereld. 

 

altijd aan staan

Gedicht over Loslaten 

 

Loslaten is doorgaan met liefhebben, 
het is herkennen, dat een ander het zelf moet doen. 

 

Loslaten is mezelf openstellen 
het is me realiseren, dat ik een ander in zijn volle waarde laat. 

 

Loslaten is de ruimte geven, toestaan 
dat de dingen gaan zoals ze gaan. 

 

Loslaten is machteloosheid ruilen voor acceptatie, 
de uitkomst laten zijn zoals die komt. 

 

Loslaten is niet een ander willen veranderen, 
maar nagaan hoe ik mezelf anders zou kunnen opstellen om 
het beste aan een ander te geven. 

 

Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om een ander. 

 

Loslaten is niet uit handen nemen, maar ondersteunen. 

 

Loslaten is niet oordelen 
maar toestaan, dat de ander ook een bijzonder mens is (net als 
ik zelf), allebei met een eigen model van de wereld. 

 

Loslaten is niet proberen de uitkomst te regelen, 
maar accepteren, dat de ander zijn eigen weg gaat. 

 

Loslaten is niet beschermen, 
maar toestaan, dat de ander zijn eigen realiteit onder ogen ziet. 

 

Loslaten is inzien, dat de ander zich niet laat controleren, 
maar dat ik alleen zelf kan streven naar datgene die ik droom te 
zijn. 

 

Loslaten is minder bang zijn en meer liefhebben. 

 


Naam van de schrijver van het gedicht: Lao Tsé,China, 604-507 v Chr. 

Van de website van Tea Adema https://teaadema.nl/ 


Waarom ik ben gaan schrijven
hokjes
door maartje 2 juni 2026
Sorry, we kunnen niet bieden wat je nodig hebt." Over de zoektocht door zorgland, labels en loketten als ouder van een zorgintensief kind.
school versus thuis
door maartje 28 mei 2026
Kinderen met autisme die thuis ontploffen maar op school perfect functioneren: het heet 'het gekanteld effect'. Wat ouders en professionals hierover moeten weten.
zelfzorg als ouder
door maartje 18 mei 2026
zelfzorg als ouder van een zorgintensief kind
autistische burn-out
door maartje 13 mei 2026
Bestaat autistische burn-out echt? Lees over het verschil met een gewone burn-out, de rol van maskeren en wat herstel vraagt. Voor professionals, ouders en iedereen die meer wil begrijpen.
maskeren bij autistische vrouwen
door maartje 30 april 2026
Autistische vrouwen maskeren zo goed dat autisme vaak onopgemerkt blijft. Wat is maskeren, waarom doen ze het en wat kun jij als professional doen?
ontspanning
door maartje 30 maart 2026
Ontdek waarom ontspanning essentieel is bij stress, burn-out en autisme – speciaal voor professionals en ouders van zorgintensieve kinderen. Met praktische oefeningen.
lichtpuntje zien
door maartje 24 maart 2026
Een eerlijk verhaal over vastlopen in zorg en onderwijs. Over afwijzingen, wachtlijsten en een verwijzing die toch geen blijdschap brengt. Voor alle ouders die weten hoe het voelt om alleen in het donker te staan.
Een gouden zonsopgang verlicht een donker, rotsachtig kustlandschap, met een klein eilandje zichtbaar in de verte op de oceaan.
door maartje 23 maart 2026
Van hondenmens naar kattenloopster: een dag vol schrijfinspiratie, workshops en een metafoor die blijft hangen.
rode autootje voor schrijfavontuur
door maartje 2 maart 2026
Een week alleen op Tenerife om te schrijven, grenzen te verleggen en vertrouwen te vinden. Lees mijn persoonlijke ervaring vol groei en inspiratie.
rust in de natuur
door maartje 24 februari 2026
Over de spanning tussen willen en kunnen: mijn ervaringen met een geannuleerde schrijfweek, overprikkeling, autisme en houvast. Een persoonlijke blog voor ouders en professionals, én een inkijkje in mijn nieuwe boek.