Insta family versus reality

Kersteditie – gezinnen met zorgintensieve kinderen

De perfecte kerst…

De kerstversiering geeft een intieme sfeer aan de mooi gedekte tafel.
Als ik om mij heen kijk zie ik lachende gezichten, gezellige gesprekken. Er heerst een ontspannen sfeer.
Ik neem een hap van de varkenshaas in champignonroomsaus; de warme, zachte smaak vult mijn mond.
Mijn schouders zijn ontspannen, mijn handen wriemelen aan mijn kerstjurk.
Ik sluit even mijn ogen om van dit moment te genieten.

Maar dan open ik mijn ogen.

Onder de tafel zit mijn zoon, zijn hoody over zijn hoofd, zijn trouwe hond dicht tegen hem aan. Zijn schouders schokken zachtjes.

“Waarom kan ik niet gewoon normaal zijn?”

De spanning van ‘verplichte momenten’

De aanloop naar kerst was al een grote spanningsbron.
Wat zouden we gaan eten? Wat moest hij aan?
Het familiethema was chique, met glamour.

Een lange autorit.
Lang aan tafel zitten.
Onbekende dingen eten.
Veel mensen, geluiden, geuren.
Je niet kunnen terugtrekken.

Het was te veel.
Maar hij hield vol. Zette door. Koste wat kost.
Trok zich een paar keer terug op de wc.
We gingen eerder naar huis.

De volgende dag, tijdens onze quorumetavond, komt het eruit.
Hij kan niet meer. De spanning was te hoog.
Nu zit hij in zijn joggingbroek en hoody onder de tafel
en voelt zich een mislukking.

Zo ging het jaar in, jaar uit.
Met alle ‘verplichte’ momenten.

Kiezen voor rust en jezelf

Uiteindelijk besloten we: het is genoeg.
We doen het niet meer.
We kiezen voor hem, en voor onszelf.

Kerst mag ook voor jou ontspannen zijn.

Zoals mijn lief altijd zegt:
‘We zijn niet verantwoordelijk voor het geluk van anderen.’

We willen als gezin kiezen voor elkaar.
Voor wat goed is voor ons.

Deze kerst vieren we thuis, in joggingbroek en (kerst)trui. Geen tien-gangendiner, maar eten dat hij lekker vindt. Van tafel lopen mag, fidgettoys en knuffels zijn welkom. Geen bezoeken, geen reizen, geen verplichtingen. Opa en oma komen bij ons lunchen, zodat hij op zijn eigen plek is en kan kiezen voor rust wanneer het te druk wordt.

Kiezen voor jezelf en niet voor een ander blijft lastig.
Elk jaar voel ik me weer een beetje schuldig.
We voldoen niet aan het plaatje van ‘zoals het hoort’.

Maar dan denk ik terug aan de jaren dat we het wél deden.
Aan wat het jou kostte.
Dat is het niet waard.

Jammer dan voor de anderen.
Ik kies voor zelfzorg.
Voor lief zijn voor mezelf.
En vooral ook voor jou.

De teleurstelling van anderen kan soms knagen, maar als ze het niet begrijpen, ligt dat aan hen, niet aan ons.

Een boodschap voor andere ouders

Wat ik andere ouders zo gun, is dat ze zichzelf ook die ruimte geven.
Dat ze durven kiezen voor wat hen en hun gezin goed doet.
En als dat (nog) niet lukt, als je toch naar die verplichting gaat,
kijk dan met mildheid naar jezelf.

Je doet wat je op dat moment kúnt.
Dat is geen falen, dat is zorgen.
Voor jezelf, voor je kind, voor jullie samen.

Wat kun jij doen?

• Heb begrip voor de keuzes van anderen
• Vraag oprecht: Wat kan er wél?
• Luister zonder oordeel
• Respecteer de keuze

Misschien ziet kerst er niet uit zoals op Instagram,
maar als er ruimte is voor rust, veiligheid en jezelf mogen zijn,
dan is het voor ons precies zoals het hoort.

Wil je ook mijn inspiratiemails ontvangen?

Schrijf je je dan hier in